تو تاریکیا دنبال چی میگشتم
ته چشم سیاه تو که برقی نبود
بین تو و بقیه فرق میذاشتم هرچند
بینتون هیچ فرقی نبود
چند وقت بگذره تازه حالیت میشه که
لطف بیش از اندازه گاهی میزنه زیر دل اون که
یه روز میگفت حاضره بسازه با تو با هیچ
آفرین بهت منو از خودت زده کن
نشون همه بده صدتو
فرق من و تو شاید همینه
که من همونم که بودم بعد تو
ضربه زدی بم
با کارات همیشه
با اینکه یکی شده بودم باهات
از ریشه
حالیت نشده تا حالا
پ دیگم نمیشه
جا نیست واسه تو دیگه تودل من .
با چشمایی که به خاطر بی خوابی ترن
و پاهایی که معلوم نی منو کجا می برن
بازی بیخودی که تو شروع کردی و
وامیستم
تنهای
تنها می برم