آخر قصه ست و تنهام مثل اول
غصه ی توو دلم زده به صدام مثل اول
یادت میاد دلم، مثل گذشته ها
من موندم و تو و تنهایی و خدا
بارون گرفته و من موندمو یه ساز
راسته که غصه ها میشن ترانه ساز
دلم می خواد این دفعه چیزی نگم برم
کم طاقتی کنم شاید آروم شم یه کم
چقدر دلم پره از این زمونه
شدم مثل اول یه ذره تنها تر
تو اول راهی من نفس آخر
بذار چیزی ازم یادت بمونه
بارون گرفته و من موندمو یه ساز
راسته که غصه ها میشن ترانه ساز
دلم می خواد این دفعه چیزی نگم برم
کم طاقتی کنم شاید آروم شم یه کم
چقدر دلم پره از این زمونه
شدم مثل اول یه ذره تنها تر
تو اول راهی من نفس آخر
بذار چیزی ازم یادت بمونه